Jesień to ostatni moment na wykonanie przeglądu elewacji i dokonanie niezbędnych napraw. Uzupełnienie drobnych ubytków i spękań zabezpieczy fasadę budynku przed skutkami mrozów i dalszą degradacją tynku.

Mikropęknięcia na trzy sposoby
Stosunkowo łatwo można naprawić mikropęknięcia w warstwie tynku. Wersja minimum, to miejscowe przemalowanie powierzchni tynku farbą o podobnej kolorystyce. Malowanie powinno „zmostkować” istniejące rysy. Pozostawienie mikropęknięć bez naprawy może doprowadzić do odparzenia tynku. Deszczówka lub śnieg, poprzez rysy, łatwo przedostaną się pod tynk, powoli niszcząc kolejne warstwy ocieplenia.

Bardziej efektywna naprawa polega na zeskrobaniu fragmentów popękanego, lub już odparzonego, tynku przy pomocy szpachelki, zagruntowaniu powierzchni masą tynkarską zwiększającą przyczepność i ponownym nałożeniu tynku o tej samej fakturze i kolorze. Na zakończenie warto przemalować i scalić kolorystycznie całą ścianę, na której wykonano naprawę.

Decydując się na naprawę kompleksową, trzeba zeskrobać odparzone fragmenty, przeszpachlować całą ścianę klejem do ociepleń, zatopić w nim siatkę zbrojącą i wykonać nową wyprawę tynkarską.

Niezbędne cięcie
Renowacja elewacji jest nieco trudniejsza w przypadku, gdy w sposób mechaniczny został uszkodzony materiał termoizolacyjny, a ciągłość siatki zbrojącej naruszona. W takiej sytuacji uszkodzony fragment należy wyciąć z elewacji oraz dokładnie oczyścić siatkę stanowiącą zbrojenie wokół uzupełnianego elementu. Następnie wkleić odpowiednio docięty fragment materiału termoizolacyjnego, a po związaniu użytej w tym celu zaprawy, nanieść w miejscu uzupełnienia zaprawę klejącą i zatopić w niej siatkę. Należy pamiętać, aby wklejana siatka zachodziła na istniejącą minimum 5 cm.

Tynk na tynk
Jeżeli elewacja wymaga gruntowniejszej odnowy, zamiast usuwać cały tynk, stanowiący warstwę elewacyjną, można zastosować zdecydowanie lepsze, łatwiejsze i mniej pracochłonne rozwiązanie – położyć nowy tynk na już istniejący. Przy wyborze tej technologii, istotne jest, aby powierzchnię starego tynku przeszpachlować przy pomocy zaprawy klejącej. Dopiero wówczas, po nałożeniu odpowiedniego tynku podkładowego stanowiącego warstwę sczepną, można wykonać nową wyprawę tynkarską.

Tego typu praca wymaga doświadczenia i umiejętności budowlanych, dlatego warto powierzyć ją fachowcom. Jeżeli chodzi o rodzaj tynku i jego właściwości oraz kalkulację materiałową, warto w tej sprawie zasięgnąć porady doradcy technicznego producenta tynku (listę atlasowych doradców technicznych znaleźć można na stronach www.atlas.com.pl).

Jaka farba?
Przy renowacji elewacji ważny jest nie tylko właściwy dobór tynku, ale i farby elewacyjnej. Trzeba pamiętać, że podczas malowania renowacyjnego nie powinno się korzystać z farb silikatowych, poza przypadkami, gdy podłoże stanowi tynk silikatowy, ewentualnie niemalowany wcześniej tynk mineralny. W pozostałych przypadkach do dyspozycji pozostają farby akrylowe i silikonowe. Można je stosować na tynki tradycyjne – cementowe i cementowo-wapienne – oraz na wyprawy cienkowarstwowe mineralne, akrylowe lub silikonowe.

Warte podkreślenia są tutaj właściwości farb silikonowych, które tworzą powłokę odporną na przywieranie zanieczyszczeń. Brud i kurz spłukiwane są przez padający deszcz, dzięki czemu pomalowana powierzchnia przez dłuższy czas pozostaje świeża i estetyczna.